Lately, discourses on “Bangsa Malaysia” have become more frequent. So, why don't we join in the discussion as well.

Lately too, many heart-breaking events have happened, and they led us to want to re-evaluate on how to address them and move forward. They are nation-building issues such as the national and state flags have caused upheaval in social medias. Wrong display of them, whether intentional or otherwise have led to the questioning of loyalty and patriotism. Similarly, the issue of the singing of the national anthem in Mandarin and Arabic courted controversies. These were followed by the issue of smuggling into Malaysia the asses of the late communist leader Chin Peng, whose name triggered nostalgic bad memories especially for the security forces and the victim families.

This chain of events is antagonistic to the fundamentals and political science of this country. Some might have forgotten that our country is multiracial and religious and founded on many core values that are shared by the various communities, Malays, Chinese, Indian Dayaks and Kadazandusuns.

Malaysians, especially the younger ones did not go through the suffering of during the Malayan Union 1945, the violence upheaval during the attempt of Communist Party of Malaya (1948-1989) to wrest power after Japanese surrender, the violent riot and bloodshed of the 1969 and the economic recession of the early 1980s may not be able to relate and  appreciate why older generations are very sensitive to these sentimental events that brought the multi-racial, multi-ethnic Federation of Malaya and later of Malaysia.

Perhaps the major flaw of our nation's founding policy especially after the formation of the Federation of Malaysia in 1963 was that there was not enough political will to carry through the multi-racial, multi-ethnic nation-state that was founded based on many good values such as cooperation, moderation and the spirit of give-and-take. The British territories that agreed to form Malaysia such as North Borneo (Sabah), Sarawak and Singapore were clearly bounded in many respects especially in political, economic and social but the political will to implement and honour these ‘agreements’ faded as soon as the new nation-state was in operation. After 57 years of Federation Malaysia, it is most unfortunate that some territories such as Sarawak and Sabah are still unhappy and are pushing for independence or succession, argued with the central government over the terms of oil royalties and state powers that the formers feel are being increasingly being monopolised by the centre.

History reminded us that Brunei’s last-minute refusal to stay together to realise the Federation of Malaysia was the failure to arrive at terms on oil issue between the Sultan of Brunei and Tunku Abdul Rahman. But backward, smaller and poorer nations such as Sarawak and Sabah were persuaded to join Federation Malaysia by various parties including the power that oversaw and secured the two territories.

Likewise, Singapore's Lee Kuan Yew was aware that Singapore was at the forefront of the communist threat, and that Singapore did not have enough resources to resolve social issues such as housing problem, socialist parties and powerful NGOs. Therefore, Lee Kuan Yew has no choice but to join Federation Malaysia. In many ways, Lee Kuan Yew is very grateful to Tunku Abdul Rahman. Although the island state stayed for a short while in the Federation, that period provided the breathing space to thwart communist threat and influence from settling in Singapore.

AFTER 57 YEARS

After 57 years the formation of Malaysia, what has happened to our country? Are our people really united in the name of Malaysia? Is language policy such as Bahasa Melayu as the national language helping in creating a united “Bangsa” Malaysia? Apparently, we are still separated by ethnicity and readily identifies ourselves as either Malay, Chinese, Indian, Iban or Kadazan instead of Malaysians. We are not united as Bangsa Malaysia in any real sense of the term.

The terms Bangsa Malaysia and Bahasa Malaysia are two important terms but lack of distinct definition. What is Bahasa Malaysia? Who and what do a bangsa Malaysia look like, i.e. in term of defining characteristics?

Some time in the 1980s, the term Bahasa Melayu was changed to Bahasa Malaysia. Perhaps this was done to placate non-Malays. There is no need for that as the language is still recognizably ‘Malay”. Changing the name was merely rhetoric. Bahasa Melayu and Bahasa Malaysia are two different things altogether. Bahasa Malaysia include languages spoken by Malaysian such as Mandarin, Tamil, Kadazan and Iban.

Similarly, Bangsa Malaysia has not been properly, clearly and authoritative define. What or who is a bangsa Malaysia? What do a Bangsa Malaysia display, in terms of characters, e.g. culture, language, way of lives. The term first surfaced in 1991 when Vision 2020 was launched. Till this day, there is no authoritative definition of what constitute bangsa Malaysia.

Recently I attended many seminars on nation-building where many Malay educationists also talked about the Bangsa Malaysia. There is a general agreement that they are ready to accept a larger concept like the Bangsa Malaysia, but they too are still vague on what Bangsa Malaysia is?.

In the recently conclude 2019 UMNO General Assembly, UMNO Youth Chief was reported to have spoken of the country as belonging to all races. Of course, this is obvious. Malaysia belong to those who are legally    a Bangsa Malaysia, but who is he referring to as Bangsa Malaysia? The question still does not have answer yet.

In such a flux situation, there is an urgent need to formulate a new policy and to further institutionalize the Bangsa Malaysia. What form and how this can be realised may need more discourses among various segments of the society that are parts of the whole process. However, there need to emerge a political will to tackle this long-standing issue in nation-building.

Our next-door neighbour, Indonesia is undoubtedly doing a little better than us in forging their nation-state through their Pancasila ideology. We have the Rukun Negara, but this is also not really helping in pushing for the emergence of bangsa Malaysia.

The ideology of the Bangsa Malaysia must transcend racial and religious boundaries. What has been agreed in the Federal Constitution remains, but in order to move forward we must have a Bangsa Malaysia. For a start and for some time, Malaysians overseas for whatever reasons have display this bangsa Malaysia spirit, and that is when asked of their origin, they would answer "I am a Malaysian, Bangsa Malaysia". But this  spirit faded when they are closer to home. Why?

When speaking with foreigners abroad, no Malaysian would introduce the Proton car as a Malaysian Chinese car, the Petronas Twin Towers as belonging to the Malays, and Malaysia football team is a Chinese-Indian-Malay, but are proud to introduce them as Proton Malaysia, Petronas of Malaysia and the Malaysian football team respectively.

Until these fundamentals are addressed, discourses on them will oscillate from defining them based on the dominant race.

Dr Al-Azharri Siddiq Kamunri. The writer’s area of study is in politics and Government and has interests on issues relating to nation-building, national security and patriotism.

Read also https://www.malaysiakini.com/news/506440

MENGINSTITUSIKAN BANGSA MALAYSIA, MENGUATKAN ATAU MELEMAHKAN FEDERALISME ? SETUJU ATAU TIDAK ?

Sejak akhir-akhir ini, diskusi mengenai Bangsa Malaysia semakin kerap diwacanakan. Apa kata kita membincangkannya?

Sejak akhir-akhir ini, banyak peristiwa mencuit hati berlaku dan berlalu dengan begitu cepat. Isu-isu kenegaraan seperti bendera negara diterbalikkan, tidak cukup jalur, diwarnahitamkan dan sebagainya membangkitkan keributan di media sosial. 

Baru-baru ini pula isu lagu Negaraku dinyanyikan dalam pelbagai bahasa seperti bahasa Mandarin dan Bahasa Arab. Kemudian muncul isu Komunisme seperti abu mayat mendiang Chin Peng, sambutan ulang tahun ala Komunis dan sebagainya.

Rentetan peristiwa itu, pada saya merupakan bibit-bibit antagonis kepada fundemental dan sains politik negara ini. Ada yang lupa negara kita ini berbilang kaum dan agama.

Rakyat Malaysia khususnya anak-anak muda yang tidak melalui keperitan Malayan Union 1945, keganasan Parti Komunis Malaya (1948-1989), kemelesetan ekonomi awal 1980an dan pertumpahan darah 1969 tidak akan merasa apa-apa dengan perbuatan-perbuatan antagonis yang kontradik dengan spirit Persekutuan Malaysia.

Saya fikir ini adalah kesilapan besar dasar pembinaan negara bangsa kita khususnya selepas pembentukan Persekutuan Malaysia 1963. Wilayah-wilayah British yang bersetuju membentuk Malaysia seperti North Borneo (Sabah), Sarawak dan Singapura tidak diikat dengan betul dalam banyak hal khususnya hal-hal politik, ekonomi dan sosial. Selepas 57 tahun Malaysia dibentuk, kita dapati di Sarawak dan Sabah masih wujud gerakan merdeka lagi, royalti minyak dan kuasa-kuasa negeri yang semakin menekan federalisme Malaysia.

Negara Brunei, salah satu sebab menolak menyertai Malaysia ketika itu ialah kegagalan rundingan minyak di antara Sultan Brunei dengan Tunku Abdul Rahman. Manakala, wilayah-wilayah yang mundur, miskin dan menghadapi ancaman Komunis seperti Sarawak dan Sabah tiada pilihan menyertai Malaysia kerana pada ketika itu, walaupun Malaya sudah merdeka dan Malaysia akan terbentuk pada tahun 1963, Great Britain dan negara-negara Komanwel seperti Australia masih membantu kawalan keselamatan negara baharu ini.

Begitu juga Singapura, Lee Kuan Yew sedar Singapura ketika itu menghadapi ancaman Sosialis dan Komunis di tengah-tengah bandar, malah Singapura juga tidak mempunyai wang yang cukup untuk menyelesaikan isu-isu sosial seperti perumahan setinggan, parti sosialis dan NGO pekerja yang kuat. Oleh itu, Lee Kuan Yew tiada pilihan bersetuju menyertai Malaysia. Dalam banyak hal, Lee Kuan Yew banyak berterima kasih kepada Tunku Abdul Rahman. 

SELEPAS 57 TAHUN

Selepas 57 tahun peristiwa pembentukan Malaysia, apa sudah berlaku kepada negara kita hari ini? Adakah rakyat di negara kita telah benar-benar bersatu atas nama Malaysia? Adakah kita mempunyai dasar penyatuan seperti Bahasa Malaysia dan Bangsa Malaysia? Ternyata, kita masih terpisah-pisah dengan identiti kaum Melayu, kaum Cina, kaum India, kaum Iban, kaum Kadazan dan banyak lagi. Semua kaum-kaum ini tidak disatukan atas nama Bangsa Malaysia. 

Seingat saya, DS Anwar Ibrahim semasa menjadi Menteri Pendidikan pernah membawa perubahan daripada bahasa Melayu kepada bahasa Malaysia, kemudian berubah semula kepada bahasa Melayu. Di TV baru-baru ini, kita ada mendengar kempen perpaduan ucapan YAB Perdana Menteri, Tun Dr. Mahathir bercakap tentang kita 'bangsa Malaysia'. 

Baru-baru ini saya menghadiri beberapa seminar negara bangsa Malaysia, ramai tokoh-tokoh pendidikan Melayu juga bercakap tentang bangsa Malaysia. Mereka sudah bersedia untuk menerima konsep yang lebih besar seperti Bangsa Malaysia.

Ketua Pemuda UMNO baru-baru ini dalam Perhimpunan Agung UMNO 2019 juga bercakap hal negara ini milik semua kaum, tiada lagi istilah pendatang. Maksudnya milik Bangsa Malaysia, tetapi di manakah dan siapakah Bangsa Malaysia itu?

Jika begitu keadaannya sekarang, saya fikir, Kerajaan perlu merangka dasar baharu dan seterusnya menginstitusikan Bangsa Malaysia. Apakah dan bagaimanakah bentuk Bangsa Malaysia ini boleh didiskusikan lagi. Namun, Kerajaan perlu ada political will untuk menjayakan Bangsa Malaysia.

Negara Indonesia dengan bangsa Indonesianya, hari ini Indonesia semakin maju ke hadapan dalam bidang politik, ekonomi dan sosial. Kita ada negara Malaysia tetapi kita belum ada Bangsa Malaysia. Bagaimana kita hendak menyemai perpaduan dan kesatuan jika masing-masing kaum tidak habis-habis mempertahankan kepentingan kaum masing-masing.

Ideologi Bangsa Malaysia ini harus melangkaui sempadan perkauman dan agama. Yang telah dipersetujui dalam Perlembagaan Persekutuan kekalkanlah, tetapi untuk maju ke hadapan dengan bersatupadu kita perlu ada satu Bangsa yang dikenali dengan Bangsa Malaysia. Supaya, apabila kita mewakili Sukan SEA, Olimpik atau apa jua kejohanan, apabila ditanya apakah Bangsa kamu? kita tidak menjawab saya bangsa Cina Malaysia, saya India Malaysia, saya Melayu Malaysia, sebaliknya semua kita akan sama-sama menjawab "saya Bangsa Malaysia, kami Bangsa Malaysia".

Apabila bercakap dengan orang asing di luar negara, tidak ada orang memperkenalkan ini Proton Cina Malaysia, itu Petronas Twin Tower Melayu Malaysia atau itu pasukan bolasepak CinaMelayuIndia Malaysia, sebaliknya kita dengan bangga akan memperkenalkan ini Proton Malaysia, ini Petronas Malaysia dan ini pasukan bola sepak Malaysia.

Bersambung...'Bangsa Malaysia vs Malaysian Malaysia'.

Fokus kepada Sabah dan Sarawak

Bagi pemerhati politik, Dr Al-Azharri Siddiq Kamunri berharap Belanjawan 2020 yang akan dibentangkan kerajaan turut memberi fokus kepada Sabah dan Sarawak.

Al-Azharri, berkata salah satu keutamaan yang perlu diberi perhatian adalah kemudahan insfratuktur yang lebih baik di dua negeri berkenaan.

"Ia penting kerana Kerajaan telah menunjukkan iltizam yang tinggi untuk memenuhi harapan rakyat Sabah dan Sarawak termasuklah harapan di dalam MA63.

"Dari sudut federalism, kita perlu melihat harapan rakyat Sabah dan Sarawak untuk turut menikmati pemodenan seperti memiliki jalan raya yang selamat, sistem pendidikan moden yang mantap, elektrik dan kemudahan Internet yang sering dengan kemajuan di semenanjung," katanya.

Sementara itu, beliau berkata isu royalti minyak sebanyak 20 peratus juga menjadi perhatian Sabah dan Sarawak bagi Belanjawan 2020.

"Saya sedar Kerajaan Persekutuan sedang berusaha memenuhi permintaan rakyat Sabah dan Sarawak dalam isu royalti minyak dan Perjanjian Malaysia 1963 (MA63)," tambahnya.

Belanjawan: Pakar ekonomi akui SST tidak cekap, perlu diganti

Beberapa pakar ekonomi termasuk dari pihak kerajaan mengakui sistem percukaian Cukai Jualan dan Perkhidmatan (SST) yang menggantikan Cukai Barangan dan Perkhidmatan (GST) tidak cekap dan perlu diganti.

Antara mereka, Profesor Dr Barjoyai Bardai, berkata kerajaan perlu mencari jalan untuk memastikan pelaksanaan sistem percukaian yang lebih cekap.

"Kerajaan perlu memastikan SST lebih cekap berbanding GST bagi mengimbangi sistem percukaian yang digunakan sebelum ini.

"Mungkin kerajaan boleh mengubah kandungan atau liputan SST, supaya dapat tangani apa dicapai GST yang lepas," katanya kepada Malaysiakini.

Perkara sama juga turut diperakui, bekas ahli Majlis Penasihat Kerajaan, Prof Dr Jomo Kwame Sundaram yang menggesa kerajaan supaya menggantikan SST kepada sistem percukaian pintar.

Memetik laporan BH, Jomo mengakui masa semakin suntuk untuk kerajaan mengubah sistem percukaian negara, sempena pembentangan Belanjawan 2020 yang dijadualkan pada 11 Oktober ini.

Katanya, peralihan kaedah penjanaan pendapatan untuk negara wajar bersandarkan sistem percukaian pintar yang berteraskan model lebih progresif.

Wakil rakyat PKR dari Perlis Noor Amin Ahmad pula menyambut baik cadangan pelaksanaan semula GST kerana berpendapat bahawa sistem pencukaian berkenaan lebih baik.

Menurut laporan Utusan Online, ahli parlimen Kangar itu memaklumkan bahawa pendiriannya mengenai kebaikan GST telah pun disampaikan semasa ucapan sulungnya di Dewan Rakyat tahun lalu.

Isu percukaian menjadi polemik menjelang Belanjawan 2020 yang akan berlangsung 11 November nanti, apabila ada pihak mahukan GST dikembalikan ekoran SST dilihat tidak efisien.

Semalam, Institut Penyelidikan Ekonomi Malaysia (MIER) berharap kerajaan memperkenalkan semula GST dalam Belanjawan 2020 untuk menutup jurang kewangan kerajaan.

Pengerusi MIER Dr Kamal Salih, berkata cukai kepenggunaan itu adalah sistem percukaian yang adil dan cekap, berbanding sistem SST.

Dalam pada itu, Barjoyai berkata adalah paling penting Belanjawan yang diumumkan kerajaan menyentuh keperluan rakyat.

Beliau berkata, bagi memastikan kemakmuran besama dapat dikecapi, isu kemiskinan harus menjadi salah satu fokus utama kerajaan.

Sumber: https://www.malaysiakini.com/news/494250

Sebelum saya menjejak kaki ke Amerika Syarikat dahulu , saya sudah membaca beberapa buku ahli akademik dalam bidang kenegaraan seperti Allan Bloom, Noam Chomsky, Francis Fukuyama, dan Samuel E. Huntington, termasuklah kisah pekerja-pekerja kulit hitam di Philadelphia yang membina jalan kerata api bawah tanah pada tahun 1800-an dahulu.

Oleh kerana nama saya berbunyi kearaban, kebimbangan awal ialah jika ditahan lama di pemeriksaan imigresen Amerika Syarikat. Kebetulan ketika itu muncul isu Islam fobia kesan daripada tragedi 911, pengeboman di tempat awam dan sebagainya.

Namun begitu saya lulus ujian Imigresen dengan mudah. Kita perlu bersyukur bahawa apabila membawa nama Malaysia di luar negara, kita berasa selamat dan dihormati kerana negara kita telah dikenali banyak memberi sumbangan yang besar dalam hal keamanan dunia dan kepentingan sejagat.

Saya teringat masalah yang dihadapi ketika mengunjungi Mumbai, India. Ketika itu, saya sangat yakin tidak memerlukan visa kerana India adalah negara Komanwel. Lagipun laman web Kedutaan India di Kuala Lumpur turut menyatakan VOA (Visa On Arival). Inilah pengajaran, kita tidak boleh terlalu mempercayai internet dan laman web kerana kadang-kadang ianya tidak dikemas kini. Rupa-rupanya VOA baru sahaja ditamatkan.

Sampai saja di imigresen lapangan terbang Mumbai, saya dibawa ke bilik imigresen dan tidak lama kemudian kami dihantar menaiki semula kapal terbang. Saya tidak dibenarkan memasuki Mumbai walaupun kami dijemput menyampaikan ceramah.

Keadaan tidak sama di semua negara, yang penting kita perlu memastikan nama baik negara walaupun ketika kita menghadapi masalah yang rumit.

Di Washington DC, saya menghadiri sebuah seminar di Universiti Washington dengan tema Sejarah Malaysia. Amat menyeronokkan kerana dapat bertemu dengan bekas pensyarah dari Amerika Syarikat yang pernah bertugas di Universiti Malaya sekitar tahun 1960-an dan 1970-an. Mereka sungguh fasih berbahasa Melayu. Mereka bercakap isu Malaysia dan globalisasi daripada aspek politik, ekonomi dan sosial.

Sepanjang hari berseminar tidak ada jamuan makan tengah hari dan minum petang. Kami hanya disediakan sarapan pagi dengan sedikit kuih-kuih Melayu dan itulah sahaja sepanjang hari. Sungguh jimat bukan? Bolehkah perkara ini diamalkan di Malaysia? Berjimat-cermat dalam konteks negara adalah salah satu sifat patriotisme kerana ia terkandung dalam nilai-nilai patriotisme yang positif.

Di universiti-universiti yang terkenal di Amerika Syarikat, saya bertemu beberapa profesor yang berasal dari Malaysia. Mereka bekerja di universiti berkenaan dan ada yang menjadi penasihat kepada persatuan-persatuan pelajar Malaysia. Maknanya mereka juga patriotik dengan cara menyayangi orang Malaysia dan menjaga nama baik negara.

Kebanyakan pelajar yang dihantar oleh kerajaan ke Amerika Syarikat adalah mereka yang cemerlang di peringkat SPM dan persediaan. Ada juga yang ditaja oleh sektor swasta dan ibu bapa sendiri. Keadaan tidaklah sesukar zaman 70-an dan 80-an kerana ketika itu belum ada teknologi telefon bimbit dan sebagainya. Namun begitu amat menggembirakan saya ialah di sebalik revolusi industri ini, rakyat kita tetap menunjukkan jati diri yang kuat di luar negara.

Dalam satu sambutan Deepavali, hampir 200 pelajar dan komuniti Malaysia hadir ke majlis tersebut, namun hanya lebih kurang sepuluh pelajar India yang beragama Hindu. Majoriti adalah pelajar Melayu dan Cina. Apakah maknanya? Ini bermaksud dalam kepelbagaian kaum, kita dapat bersatu.

Begitu juga ketika sambutan Krismas, daripada 50 orang hadir di rumah seorang profesor asal Malaysia yang beragama Kristian, hanya tuan rumah sahaja beragama Kristian. Maknanya, walaupun terdapat perbezaan agama, kaum dan kepercayaan namun atas nama Malaysia, kita semua dapat hidup dengan harmoni. Agak-agaknya apakah yang mengikat tali perpaduan kita? Kebersamaan?

Formula ini perlu dibawa ke dalam negara. Kita kini berhadapan dengan Revolusi Industri yang memberi kesan di seluruh dunia. Bagaimanakah kita boleh mengawal emosi dan tindakan kita di alam maya tatkala berhadapan dengan isu-isu politik, sosial dan ekonomi.

Undang-undang sudah banyak untuk mengawal perbuatan yang boleh mengancam keselamatan negara. Namun begitu, yang lebih penting ialah bagaimana kita boleh menjadi seorang warganegara yang berdisiplin, bertolak-ansur dan berhemah tinggi. Keselamatan negara adalah tanggungjawab kita bersama.

https://www.malaysiakini.om/letters/468323 

The New Malaysia concept aims to make Malaysia a great and respected nation. NSTP/MUHAIZAN YAHYA

SINCE Pakatan Harapan the government at the federal level and in several states after the 14th General Election, one of the popular slogans that has emerged is “New Malaysia” or in Malay, “Malaysia Baru”.

However, many people at the grassroots level are unclear what the term means.

So what does New Malaysia mean? According to Dewan Bahasa dan Pustaka (online), baru or “new” means to repair so that a thing becomes new, or to repeat; or to start something new; or to replace or change with something new.

Therefore, it could be summised that New Malaysia is an effort to repair what needs to be improved or to repeat successes that have made the country respected in the past.

The New Malaysia concept is aimed at restarting a progressive and visionary move by putting in place new strategies so that the goal of making Malaysia a great and respected nation can be achieved.

In his speech at the 73rd United Nations General Assembly last year, Prime Minister Tun Dr Mahathir Mohamad stated that via the New Malaysia concept, the government and leadership is committed to ensuring that every Malaysian enjoy the nation’s prosperity buttressed by equitable distribution of wealth generated by the nation-state.

It should be remembered that the emergence of New Malaysia is a response to Malaysians who wanted changes in the political, governmental, economic and social systems.

Malaysians want a New Malaysia that upholds the principles of justice, has good governance and a high level of integrity, and exalts the concept of the rule of law. Many changes have been implemented or are in the pipeline:

FIRST, the size of the cabinet and membership was reduced to fewer than 30 ministers.

Reflecting a more confident leadership, policy decisions in the cabinet are no longer based on consensus but on majority support.

With this method, a decision is easier to reach for the benefit of the people compared with the previous method of consensus, where decisions reached a stalemate due to dissension in the rank;

SECOND, efforts to eradicate corruption were intensified. Many steps were initiated. Government officials are dissuaded from accepting gifts except perhaps tokens. Any donation to a party in the government is not allowed without prior consent from the cabinet;

THIRD, the media have latitude and more freedom. However, the new ruling party is mindful of reports that may create tension and uneasiness among the multiethnic population.

Nevertheless, there is a more lax attitude, believing that the media organisations will exercise discretion and ensure that law and order are sustained; and,

FOURTH, Dr Mahathir’s administration is set to be business-friendly by adopting an open participation policy.

Managing business startups will be simplified and bureaucratic red tape will be reviewed.

The government has indicated that it will revisit laws that restrict the freedom to trade in an effort to make business activities freer and easier.

All projects will be conducted through open tender in an effort to be transparent.

The government has stated that it will encourage and accept investments. Foreign direct investments are slated to bring in capital and technology.

As for development projects, such as the construction of new townships, local companies are given preference as they have the capabilities.

As for large-scale infrastructure projects, foreign participation will be allowed only if there is no local expertise.

The new government is bent on upholding the rule of law. This has been reiterated by members of the ruling party and it will apply to everyone, regardless of rank, status or education.

The government is also reviewing laws and regulations to strengthen governance and weed out obsolete laws.

The government is committed to distributing the nation’s wealth to all parties fairly and equitably.

The federal government has pledged to reinstate the rights of Sabah and Sarawak as enshrined in the Malaysia Agreement 1963 (MA63) and examine to which extent provisions in MA63 have been implemented to safeguard the rights and interests of residents in Sabah and Sarawak.

Therefore, the new government is going forward with new visions and missions to create a Malaysia that was envisioned by our forefathers.

It is the greatest challenge to have emerged since Malaya’s independence in 1957 and the formation of the Federation of Malaysia in 1963.

The country is going through a transformation and reform phase that demands all parties to work together and strive to achieve the goals of a New Malaysia.

As Malaysians who love this nation, we should cooperate and work together so that we can continue to enjoy the blessings of independence, prosperity and successes of our great nation. Anything else is secondary.

https://www.nst.com.my/opinion/letters/2019/01/454503/what-does-new-malaysia-mean

Perletakan jawatan Sultan Muhammad V Kelantan sebagai Yang DiPertuan Agong menjadi isu hangat di kalangan rakyat Malaysia kerana tiga sebab yang utama. Pertama, ianya julung kali berlaku dalam sejarah Yang DiPertuan Agong. Kedua, peristiwa ini berlaku di zaman sosial media di mana setiap orang baik dalam dan luar negara bebas memberikan komentar mereka. CNN turut memberi ulasan utama dalam Top News mereka. Ketiga, segelintir masyarakat Malaysia khususnya yang menerima pendidikan moden dan sangat terbuka mahukan perubahan dalam institusi Raja di Malaysia, malah ada di antara mereka tidak berasa bersalah mencadangkan ianya dihapuskan.

Nampaknya, sistem Raja-Raja yang sekian lama menjadi tradisi, sejarah dan payung dalam kehidupan rakyat Malaysia kini sedang berhadapan cabaran yang paling berat. Adakah Raja-Raja kita menyedarinya?

Berbeza dengan Semenanjung Malaysia, di Sabah dan Sarawak tidak mempunyai Sultan atau Raja. Memang benar pada zaman dahulu (sebelum abad ke-6), hampir sebahagian besar Borneo Utara dan Sarawak, diperintah oleh Kesultanan Brunei. Kesultanan Sulu pula pernah memerintah sebahagian kecil pantai timur Sabah sekitar tahun 1660an. Ia hakikat sejarah yang tidak boleh disembunyikan. Pada zaman kolonial barat dan kolonial Raja-Raja di nusantara, Tanah Melayu mahupun Borneo Utara dan Sarawak menjadi rebutan.

Namun begitu, selepas Perang Dunia Kedua (1945), kuasa-kuasa penjajah Barat khususnya telah membahagi-bahagi tanah jajahan mereka di seluruh dunia dengan penguasaan besar oleh dua sekutu iaitu Amerika Syarikat dan Great Britain. Pembahagian wilayah kepada bentuk negara moden ini masih terus bermasalah seperti di Palestin dan beberapa negara Afrika. Apabila Persekutuan Malaysia dibentuk pada tahun 1963, Borneo Utara, Sarawak dan Singapura bersetuju bersama-sama Malaya membentuk Malaysia 1963 dengan beberapa syarat seperti Perkara 20 dan Perkara 18.

Sejak tahun 1963, negeri-negeri yang tidak mempunyai Raja seperti Sabah, Sarawak, Melaka dan Pulau Pinang menyesuaikan diri dalam sistem Raja Berperlembagaan yang diamalkan di peringkat persekutuan. Sistem pendidikan dan sistem sosial melahirkan masyarakat yang memahami sistem Raja di Malaysia, seterusnya menghormati mereka sebagai sebuah institusi yang dipulihara di dalam perlembagaan negara khususnya di bawah Perkara 153. Namun begitu, dengan beberapa kenyataan jelek oleh segelintir rakyat Malaysia baru-baru ini, adakah sistem Raja-Raja jelek di mata rakyat, khususnya segelintir generasi baharu? Saya melihat mereka keliru fungsi Raja-Raja dalam sistem kenegaraan di Malaysia. Jika isu ini tidak diselesaikan, ia boleh merosakkan pembinaan negara bangsa Malaysia.

Mari kita lihat sejarah semasa Kesultanan Melaka, sebenarnya semasa Sultan Alauiddin Riayat Shah (1477-1488) dan Sultan Mansur Syah (1456-1477) memerintah Empayar Melaka, rakyat yang berdagang di pelabuhan Melaka itu adalah masyarakat metropolitan perlbagai warna kulit dan pegangan agama. Pedagang-pedagang dari China, Arab, India, Turkey dan Asia Tenggara duduk berbulan-bulan kerana menunggu barang dagangan siap disediakan dan pertukaran angin monsun sehingga ada di antara mereka  berkahwin dengan penduduk tempatan. Ketika itu, sudah wujud Hukum Kanun Melaka dan Undang-Undang Laut Melaka di mana ianya digunapakai untuk semua orang yang berada di dalam empayar Melaka. Tidak ada konflik kaum, tiada kejadian membakar gudang, berbunuhan di antara kaum. Empayar Melaka dan sistem politik yang dibanggakan terutama sistem Raja dimomokkan apabila kolonial-kolonial bermula Portugis, Belanda dan British mengukuhkan kedudukan mereka di Melaka dan seluruh Malaya dengan sistem Kenegaraan barat. Akhirnya warisan system BeRaja di Melaka berpindah ke Lukut Negeri Sembilan, Riau, Johor, Pahang dan Perak.

Sebenarnya, dalam era moden apabila kolonial British membawa masuk buruh-buruh kasar asing dari India dan China, sistem Raja-Raja Melayu telah pun menjadi pengetahuan mereka. Sebab itulah ketika itu tidak ada rusuhan direkodkan di antara buruh-buruh kasar ini dengan aristokrat British di bandar-bandar dan Raja-Raja Melayu. Rusuhan terbesar hanya berlaku semasa kes Natrah pada tahun 1959 di Singapura pun gara-gara pertembungan elemen asing dalam konteks budaya dan agama.

Selepas 62 tahun merdeka, dan kerajaan telah bertukar di peringkat pusat dan beberapa negeri, apakah rakyat Malaysia masih tidak cukup matang memahami sistem Raja selepas mereka menunjukkan kematangan menukar kerajaan? YAB Perdana Menteri, Tun Dr. Mahathir Mohamad dalam ucapan di Perhimpunan Jabatan Perdana Menteri pada 14 Januari 2019 menegaskan berulang kali supaya rakyat Malaysia tidak melupakan sejarah pembinaan negara Malaysia. Tegas beliau lagi, dengan mengingati sejara negara kita akan membolehkan perpaduan dieratkan, rusuhan dielakkan dan pembahagian kekayaan negara diagih sama rata.

Bagi saya, pertukaran kerajaan perkara biasa di dalam sistem demokrasi, tetapi kekalkanlah perpaduan melalui semangat sejarah, tradisi, budaya dan teras negara bangsa Malaysia. Tukar Kerajaan tidak bermakna boleh hapuskan segala-galanya terutama Institusi yang sudah beratus tahun seperti sistem Raja. Mengambil contoh negara maju Great Britain, kerajaan mereka seringkali bertukar di antara parti Buruh dengan parti Konservatif, tetapi sistem Ratu England mereka dikekalkan malah negara Australia dan New Zealand nun jauh di sana turut menumpang nama Ratu England. Di Sabah sendiri, pada 30 Ogos 1963 masih menyanyikan lagu rasmi Ratu England.

Di samping itu, janganlah jua dibandingkan dengan Indonesia, kerana sistem Raja-Raja di sana mati oleh Revolusi, di Malaysia tidak ada Revolusi. Gerakan Almaunah yang melakukan Revolusi gagal sebab Malaysia bukan negara Revolusi. Janganlah jua dibandingkan Singapura kerana Singapura hanya sebuah negara bandar yang kecil. Grand design Singapura sudah dimulakan sejak tahun 1824 apabila Raffles berjaya meletakkan Singapura di bawah kuasa total Ratu England. Sistem di London telah dibawa ke Singapura hinggalah pemodenan itu berterusan hingga ke hari ini.

Di Malaysia, sama ada generasi sebelum merdeka atau selepas merdeka, atau generasi IT tidur 3-4 pagi, sistem Raja masih berjalan seiring dengan perubahan zaman. Negara kita hampir sama seperti Brunei, Thailand dan Great Britain. Sistem Raja masih wujud dan dihormati. Maka kita tidak mempunyai sebab untuk menghina Raja-Raja. Namun, kita dibenarkan mengkritik kelemahan Raja-Raja. Suatu masa dahulu,Perdana Menteri telah merubah perlembagaan di mana Raja-Raja juga tertakluk kepada undang-undang dan mereka juga boleh dibicarakan di Mahkamah Khas Raja-Raja. 

Hal paling penting perlu disegerakan sekarang ialah bagaimana rakyat daripada berbilang kaum dapat memahami dan menghayati konsep Raja Berpelembagaan dengan baik. Mereka perlu faham bahawa institusi ini untuk semua rakyat Malaysia tanpa mengira kaum agama dan kepercayaan. Raja-Raja bukan untuk orang Melayu sahaja tetapi untuk semua rakyat Malaysia. Raja-Raja akan memastikan keselamatan rakyat Malaysia di dalam dan di luar negara. Oleh hal yang demikian, semua rakyat sepatutnya menumpahkan taat setia yang tidak berbelah bahagi kepada Raja-Raja sebagaimana rakyat Thai dan Jepun menghormati Raja-Raja mereka.

KESIMPULAN

Akhir sekali, kenapa segelintir rakyat kelihatan berani memberi komentar jelek kepada sistem Raja-Raja? Bagi saya, kesalahan tidaklah seratus peratus kepada mereka kerana mereka adalah rakyat yang berpendidikan dan peka dengan pendedahan globalisasi. Saya melihat empat kelemahan perlu diatasi segera. Pertama, sistem Kekeluargaan di Malaysia tidak menekankan kepentingan sistem Raja-Raja. Kedua, sistem pendidikan kita di peringkat sekolah dan universiti kurang mendedahkan aspek sejarah, tradisi dan budaya sistem Raja-Raja. Ketiga, Ketahanan nasional kita sangat lemah sehingga gagal berhadapan dengan cabaran globalisasi. Keempat, kurang program patriotisme. 

Jika semua ini tidak dilakukan, saya nampak kemungkinan berlaku gerakan anti raja di negara ini pada masa hadapan kerana konflik rakyat dengan Raja-Raja atas nama globalisasi, modernisasi dan kebebasan mutlak semakin meresapi generasi baharu. Nampaknya, Kerajaan baharu perlu segera merangka dasar baharu mengenai Raja-Raja jika mahu melihat survival sistem Raja-Raja di Malaysia terus kekal di persada.

Adakah anda terlepas membaca artikel ini https://www.malaysiakini.com/letters/458740

dan ulasan ini https://www.malaysiakini.com/news/